ေ၀သာလီၿမဳိ႔ေတာ္၏ နံနက္ခင္းသည္ သာယာဖြယ္ ရွိပါေပဘိ ၊ခမ္းနားလွေသာတိုက္ၾကီးတာၾကီးမ်ား၊
ထည္၀ါလွေသာအိမ္ၾ႕ကီးအိမ္ေကာင္းမ်ားသည္လမ္းေဘး၀ဲယာတန္းစီလွ်က္ရွိၾက၏တုိက္တုိင္း၊အိမ္တုိင္းမွာပင္
ကုိယ္ပုိင္ဥယ်ာဥ္ ေရကန္မ်ားရွိၾကသၿဖင့္ က်က္သေရမဂၤလာ ရွိလွေပသည္။
ဤၿမဳိ႔ ေတာ္၏ တုိက္တာဦးေရမွာ ခုႏွစ္ေထာင့္ ခုႏွစ္ရာခုႏွစ္ဆယ္ ခုႏွစ္လုံးရွိၾကပါသည္ အိမ္ၾကီး
အိမ္ေကာင္းမ်ားမွာေလး ထုိမွ်ေလာက္ပင္ရွိသည္ဟု ေၿပာဆုိေနခဲၾကသည္။ ဒီအေရတြက္မွာ စုိ႔စုိ႔ပုိင္းတုန္းက
စာရင္းအရၿဖစ္၍ ယခုဆုိလွ်င္ ထုိထက္ႏွစ္ဆနီပါးတုိးပြားေနေပမည္။လမ္းမၾကီးငယ္အသြယ္သြယ္တြင္လည္း
အဆင္အေသြးစုံစြာေသာ လိစၦာ၀ီ မင္းညီမင္းသာတုိသည္ ကုိယ္ပုိင္ယဥ္ရထားတုိ႔ၿဖင့္သြားလာလွ်က္ရွိၾက၏
ေတာ ေက်းလက္မွေစ်သည္မ်ား ေစ်းသြၾးေစ်းၿပန္မ်ားကုိ လမ္းတုိင္းမွာေတြရ၏ ။
ဟုိတခ်ိန္တုန္းက ဤၿမဳိ႔ၾကီးတြင္ ကပ္ၾကီးသုံးပါး ဆုိက္ေရာက္ခဲဖူး၏ ။သုံႏွစ္တုိင္တုိင္ မုိးဆက္၍ေခါင္သၿဖင့္
ဒုဗၻိကၡႏၱရကပ္ၾကီးႏွင့္ပထမဦစြာတုိးၾကရပါသည္အစာေရစာငတ္မြတ္လာေသာအခါအူမမတင့္သီလမေစာင့္ႏုိင္ေတာ့ဘဲ
ခုိးယူလုယက္မူမ်ားေပၚေပါက္လာၾကပါတယ္။ ထုိမွတဆင့္ေသြးေခ်ာင္းစီးမွ် တုိက္ခိုက္သတ္ၿဖတ္ၾကေတာ့၏။
အစာအဟာရခ်ုိတဲ႔မူအခ်င္းခ်င္းတုိက္ခိုက္မူမ်ားေၾကာင္းေရာဂါမ်ဳိးစုံေလးက်ေရာက္လာလည္သည္။ယခုေတာ့
ဤဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္မ်ားကုိ လုံး၀မေတြရေတာပါ ။အသက္အစိတ္အရြယ္ သုံးဆယ္အရြယ္လူငယ္မ်ားအဖုိ႔
ဤ အၾကာင္းမ်ားမွာ ေရွ့စကားမွ်သာၿဖစ္ေနပါလိမ္မည္။
စည္းပင္သာယာေသာၿမဳိ႔ေတာ္ၾကီးတြင္က်ြႏွ္ပ္တုိ႔သည္ခါတိုင္းလုိပင္ဆြမ္းခံ၀င္ခဲၾက၏၊ဘုရားရွင္ေနာက္ေတာ္ပါး
မွ မ်ားစြာေသာ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္အတူ က်ြႏု္ပ္ လုိက္ပါလာခဲ၏၊ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားကလည္း
ခါတုိင္းလုိပင္ဆြမ္းခံ၀င္ၾကသည္ဟုထင္မွတ္ၾက၏၊သုိ႔ေသာ္သည္တစ္ခါဆြမ္းခံ၀င္ၾကရၿခင္းမွာခါတုိင္းလုိ၀င္ရုိ၀င္စဥ္
မဟုတ္ပါေခ်တကား။ ခါတုိင္းဆြမ္းခံ၀င္ၿပီးလွ်င္ ေက်ာင္းေတာ္သုိ႔ ၿပန္လာခဲၾက၏ ။ထုိေန႔ကေတာ့
ၿမဳိ႔ေတာ္တြင္းကဒါယကာဒါယိကာမမ်ားအိမ္မွာပင္ရလာေသာဆြမ္းေဘာဇဥ္မ်ားကုိဘုန္းေပးသုံးေဆာင္ၾကရ၏၊
ဆြမ္းဒါယာကာဆြမ္းအမအေပါင္းအား ဘုရားရွင္က အႏုေမာဒနာ စကား ၿမြက္ၾကားေတာ္မူၿပီးေနာက္
ၿမဳိ႔ေတာ္ၾကီးမွာထြက္ခါလာခဲၾက၏။ ေၿမာ္ဘက္တံခါး၀သုိ႕အေရာက္တြင္ကားဘုရားရွင္၏ ေၿခလွမ္းမ်ားရပ္တန္႔
သြားၾက၏။ဆင္ေၿပာင္ၾကီးသည္မိမိထြက္ခြါလာခဲေသာ ေတာအုပ္ကုိတစ္ကုိယ္လုံးလွည္ကာၾကည္ရူသကဲသုိ႔ ေ၀သာလီၿမဳိ႔
ေတာ္ၾကီးကုိ ၿပန္လွည္ၾကည္ေတာ္မူရန္ၿဖစ္ေပသည္။“အာနႏၵာဤတစ္ခါငါဘုရားၾကည္ၿခင္းသည္ ေ၀သာလီ
ၿမဳိ႔ေတာ္ၾကီးကုိ ေနာက္ဆုံးၾကည္ရူၿခင္းေပတည္း။ၿမဳိ႔ေတာ္ၾကီးကုိ ေစ့ေစ့ စပ္စပ္ ၾကည္ရူေတာ္မူလွ်က္
အမွတ္တရ မိန္ၾကားေတာ္မူလုိက္ေပသည္။ၿမဳိ႔တည္ၿပီးသည္မွစ၍ အိမ္ေၿခတုိက္တာစည္ကားလွသၿဖင့္
တံတုိင္းသုံးထပ္ ရံခါပတ္ခဲရေသာ ေ၀သာလီတာ၀တီသာ နတ္တုိ႔အလား တင္စားၿခင္းခံရေသာ
လိစၦ၀ီမင္သားတုိ႔စုေပါင္းအုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ၾကရာ ေ၀သာလီေက်ာင္းကန္တုိက္တာေတြစည္ကားလွေသာေ၀သာလီ
၊ ဥယ်ဥ္ေရကန္နတ္ဗိမာန္တုိ႔ ေပါမ်ားလွေသာေ၀သာလီ။တံတု္ငးသုံထပ္အၾကား၌က်ြႏုိပ္ကုိတုိင္ရတနသုတ္
ပရိတ္ေတာ္ၿမတ္ ရြက္ဖတ္ခဲရေသာ ေ၀သာလီ။ ထုိေ၀သာလီသည္က်ြႏု္ပ္တုိ႔ ေနာက္ကြယ္မွာ ေနရစ္ခဲေပၿပီ
။
ထုိၿမဳိ႔ေတာ္ၾကီးသုိ႔ ဘုရားရွင္ႏွင့္အတူ ကြ်ႏု္ုပ္ တုိ႔ ေနာက္တစ္ခါ၀င္ႏုိင္ခြင့္ မရွိေတာ့ၿပီ ။
အယုသခၤါရလႊတ္ေတာ္မူၿပီးသည္ေနာက္၀ယ္ထြက္ခါလာခဲသမွ်ေသာၿမဳိ႔ရြာဇနပုဒ္မ်ားကုိလည္းဘုရားရွင္သည္
ေနာက္ဆုံးၾကည္ၿခင္းၿဖင့္ၾကည္ောတ္မူခံရသည္သာၿဖစ္၏။သုိပါလွ်က္ဘယ္ဌာနကုိမွတမင္တကာၿပန္၍ၾကည္
ေတာ္မမူခဲေပ ။ ယခုေ၀သာလီၿမဳိေတာ္က်မွ တမင္တကာၿပန္၍ ၾကည္ေတာ္မူ၏ ။ အမွတ္တရ
စကားမိန္ၾကားေတာ္မူ၏။ ဘုရားရွင္သည္ သတၱ၀ါေ၀ေနယ် ရွိရွိသမွ်ကုိ သားေတာ္ရာဟုလာႏွင့္ မၿခား
ထပ္တူထား၍ သနားေတာ္မူသည္သာၿဖစ္၏။ မ်က္ႏွာၾကီငယ္ ေရြးခ်ယ္ၿခင္း ၊ အရင္းအဖ်ား ခြဲၿခားၿခင္းမရွိ၊
ေခ်။ သုိ႔ပါလွ်က္ေ၀သာလီၿမဳိ႔ကုိမွ ၊အထူးတလည္ၾကည္ေတာ္မူရသည္မွာအဘယ္ေၾကာင္႔ပါနည္း။….အပုိင္း၂
ဆက္ရန္။….
No comments:
Post a Comment