ေက်းဇူးေတာ္ၾကီး၏ ၿဖစ္ေတာ္စဥ္မ်ားထဲက အေရွ့တစ္ေနရာကုိ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔ ပရိသတ္မ်ား သတိရေၾကာင္းရၾကပါလိမ္မည္။ ဓမၼစၾကၤာတရားေဟာၿပေတာ္မူတြင္ ကာမဂုဏ္ အာရုံခံစားမူႏွင့္ မိမိကုိယ္ကုိ ညွဥ္းပန္း ႏွိပ္စက္မူ ဟူေသာ အယုတ္တရားႏွစ္ပါးကုိ ေရွ့ဦးစြာေဟာၾကားေတာ္မူ၏။ ထုိတရားႏွစ္ပါးတြင္ ကာမဂုဏ္အာရုံခံစားမူ အတြက္ (ဟီေနာ) ယုတ္ညံလွစြာေသာဟူသည္ ၀ိေသသစကားလုံးကုိ အသုံးၿပဳေတာ္မူေသာ္လည္း မိမိကုိယ္ကုိ ညွဥ္ပန္းႏွိပ္စက္ မူတြင္ကား ဤစကားလုံးကုိ ေရွာင္ကြင္း၍ ထားခဲေပသည္။
ကာမဂုဏ္အာရုံကုိ ခုံမင္လုိက္စားေနၿခင္းသည္ မဂ္ဖုိလ္နိဗၺာန္ႏွင့္ ေ၀းကြာေစေၾကာင္းၿဖစ္ပါ၏ ။ မိမိကုိယ္ကုိ ႏွိပ္စက္ညွဥ္းပန္းၿခင္းသည္လည္း ထုိအတူပင္ ၿဖစ္ပါ၏။ အယုတ္တရားႏွစ္ပါးစလုံးမွာပင္ ေလာကုတၱရာ အက်ဳိးစီးပြားႏွင့္ လုံး၀မစပ္ဆုိင္ေပ။ သုိ႔ပါလ်က္ဘုရားရွင္သည္ ကာမဂုဏ္အာရုံကုိ ခံမူကုိသာ ယုတ္ညံလွစြာဟူေသာ စကားလုံးကုိ သုံးေတာ္မူခဲ၏။ မိမိကိုယ္ကုိ ညွဥ္းပန္းမူအတြက္ ကား ထုိစကားလုံးကုိ ေရွာင္ရွားေတာ္မူ၏ ။ဤသုိ႔ ေရွာင္ရွားခဲရၿခင္းအေၾကာင္းကားယခုတင္ၿပေနဆဲၿဖစ္ေသာ နိဂ႑ဆရာၾကီး အား ငဲ့ညွာေတာ္မူၿခင္းပင္ ၿဖစ္ေပသည္ ။
နိဂ႑ဆရာၾကီး၏ ဂုဏ္သိကၡာကုိ ခ်ဳိးဖဲဖ်က္စီးရန္ စိတ္မသန္႔သၿဖင့္ ဘုရားရွင္ ဘက္က ႏွဳတ္ေစာင့္စည္းေတာ္မူခဲပါ၏။ ဆရာၾကီး၏ က်င့္စဥ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သတ္လွ်င္ လုိအပ္သမွ်ထက္ပုိ၍ ၿပစ္တင္ရွုတ္ခ်မူ မၿပဳဘဲ ေနေတာ္မူခဲပါ၏။ သုိ႔ရာတြင္ ဟုိတစ္ဖက္ကား ဘုရားရွင္ႏွင့္ မတူပါေခ်။
ဘ၀အသေခ်ၤ ကေမၻ ကမၻာ က ပါလာၾကေသာအကုသုိလ္မ်ားကုိ ပယ္သတ္ရန္ ဘုရားရွင္ သည္ သူတုိ႔ကဲ႔သုိ႔ ေဆာင့္ေၾကာင္ထုိင္ေသာ အက်င့္ကုိ မက်င့္။ က်င့္ရန္ လည္း ေဟာၾကားေတာ္မမူ။ ကိေလသာ ၿငိမ္းေရးအတြက္ သူတုိ႔လုိ အရွင္လတ္လတ္ က်ပ္တင္ခံရေသာ အက်င့္မ်ားကုိ မက်င့္ ။ သာ၀ကတုိ႔က်င့္ရန္လည္း ေဟာၾကားေတာ္မမူ။ ဤသုိ႔ ဆုိလွ်င္ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔ သာသနာေတာ္ၾကီးမွာ သူတုိ႔ကဲ႔သုိ႔ အလုပ္မရွိေတာ့ၿပီလား ။
သူတုိ႔မွာ ရွိသကဲသုိ႔ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔မွာလည္း အလုပ္ရွိပါသည္ ။ သုိ႔ေသာ္ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔၏အလုပ္သည္ သူတုိ႔အလုပ္ႏွင့္မတူ ။ သူတုိ႔ကဲ႔သုိ႔ ကုိယ္ကိုယ္ကုိ ႏွိပ္စက္ေသာ အလုပ္မ်ဳိးမလုပ္ပါ။ အလုပ္ေရွ့မွာ ဥာဏ္ပညာဦးစီးထားသၿဖင့္ သမၼာ၀ါယမ ဟု အမည္တပ္ထားရေပသည္ ။
မဂၢင္ ရွစ္ပါးတြင္ အပါအ၀င္ၿဖစ္ေသာ ဤမဂၢင္ ၏ ေရွ့၌ သမၼာ သဒၵါကပ္ပါေနၿခင္းမွာ အဓိပၸါယ္ အၿပည့္ႏွင့္ ၿဖစ္ပါ၏။ ၀ါယာမဟူေသာ စကား၏ အဓိပၸါယ္မွာ အလုပ္ၿဖစ္၏ သုိ႔ေသာ္ ထုိအလုပ္သည္ သာမန္အလုပ္မ်ဳိးမဟုတ္ပါ။ ဥာဏ္မပါ ဗလာသက္သက္ သူမ်ားခုိင္းတုိင္းလုပ္ေနရေသာ အလုပ္မ်ဳိးမဟုတ္ပါ ။ ကုိယ္စိတ္သႏၱန္ၿပန္ကာၾကည္၍ မွန္စြာသိေသာ ဥာဏ္ဦးစီးထားေသာ အလုပ္ၿဖစ္သည္။ ၀ိပႆနာကုိ အေၿခခံ၍ ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ ရူၿမင္တက္ေသာ ဥာဏ္၏ ေရွ့ေတာ္ေမွာက္တြင္ နိဗၺာန္တရားၾကီးသည္ အသိခံအၿမင္ခံရန္ အရန္သင့္ရွိေနပါ၏။ ဥာဏ္၏ ေရွ့မွာ ထင္ရွားစြာရွိေသာ ဤ နိဗၺာန္တရားသည္ ယခုမွ ဘြားခနဲေပၚလာသည္ မဟုတ္ပါ။ ဘယ္စ၍ ဘယ္မွာဆုံးသည္ဟုမရွိပါ။ ၿဖစ္ၿခင္း၊ ပ်က္ၿခင္း သေဘာမရွိမူ၍ ကိေလသာ ဟူ အပူခပ္သိမ္းတုိ႔၏ ၿငိမ္းေအးေသာ သေဘာၿဖစ္၏ ။ အစဥ္ထာ၀ရ တည္ရွိေနေသာ ဤနိဗၺာန္ကုိ ဥာဏ္မေပၚမွီက မသိႏုိင္ မၿမင္ႏုိင္။ ဥာဏ္ေပၚလာမွသာ ဘြားခနဲ႔ ၿမင္လုိက္ရေတာ့သည္။ အရွိအမွန္တရား အေပၚမွာ ဤသုိ႔ အသိဥာဏ္ေရာက္လုိက္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပဳိင္နက္ အကုသုိလ္ေပါင္း ေၾကြးေဟာင္း အနႏၱတုိ႔လည္း ကင္းလြတ္ၿပီး ၿဖစ္သြားေပသည္ ။ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ၿပဳေသာ ဥာဏ္သည္ မဂ္ဥာဏ္ၿဖစ္၏ အရင္းခံ အက်ဆုံးေသာ ကိစၥသာၿဖစ္၏။ ဤကိစၥကုိ ၿပဳလုိက္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပဳိင္နက္ သစၦိကရဏ ကိစၥသာၿဖစ္၏။ ဤကိစၥကုိ ၿပဳလုိက္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပဳိင္နက္ အၿခားကိစၥ သုံးခုတုိ႔လည္း ၿပီးစီးသြားၾက၏။ ထုိကိစၥတုိ႔မွာ..
ဒုကၡသစၥာကုိ ပုိင္ၿခား၍ သိၿခင္း= ပရိညာကိစၥ။
သမုဒယသစၥာႏွင့္တကြ သက္ဆုိင္ရာ ကိေလသာတုိကုိ ပယ္စြန္႔ၿခင္း=ပဟနကိစၥ။
ေအးရာကုိသိ၍ ေအးသလုိ ဆက္လက္က်င့္သုံး ပြားမ်ားၿခင္း =ဘ၀နာကိစၥတုိ႔ ၿဖစ္ေပသည္။
ဤသုိ႔အားၿဖင့္ သမၼာ၀ါယမဟူေသာ အလုပ္သည္ ဥာဏ္ပညာေရွ့သြားသၿဖင့္ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္ေသာ ကိစၥမ်ားကုိ တစ္ခ်က္တည္းၿဖင့္ ၿပီးစီးေအာင္ လုပ္လုိက္၏။ ဥာဏ္ဦးစီးကာ အခ်က္က်က် လုပ္လုိက္သည့္အတြက္ အေတာမသတ္ တရစပ္ ႏွိပ္စက္တက္ေသာ ကိေလသာတုိ႔မွ လြတ္ၿငိမ္းခြင့္ရသည္ကုိ မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္သိၾကရ၏။ တရားေတာ္၏သႏၱရသကုိ ၿမိန္ရွက္စြာ ခံစားၾကရ၏။ သုိ႔ရာတြင္ သာသနာၿပင္ဘက္က ပုဂၢဳိလ္ မ်ားမွာ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔ ခံစားရေသာ သႏၱရသကုိ နားမလည္ ။ကိေလသာမွလြတ္ၿငိမ္းမူကုိ သေဘာမေပါက္ၾက ။သူတုိ႔သေဘာေပါက္ေနသည္မွာ သူတုိ႔လုိ အပင္ပန္းခံ၍ မလုပ္ဘဲေနၿခင္းသာ ၿဖစ္ေပသည္ ။ ထုိေၾကာင့္ပင္ နိဂ႑ဆရာၾကီး၏ တပည္တစ္ဦးသည္ ေရွ့ေတာ္ေမွာက္ေသာ ၀င္ေရာက္ကာ ….
အရွင္ဘုရား၊ ရဟန္းေဂါတမသည္ မလုပ္ဟူေသာ ၀ါဒရွိ၏ ။ မလုပ္ေရးတရားကုိ ေဟာၾကား၏ ။ မလုပ္ေရးတရားၿဖင့္ တပည့္မ်ားကုိ ဆုံးမ၏ ။ ဤသုိ႔ၿဖင့္ တပည္ေတာ္ တစ္ဆင့္ စကား ၾကားဖူးပါ၏။ တပည္ေတာ္ ၾကားခဲရသည္အတုိင္း ဟုတ္သည္ မဟုတ္သည္ကုိ အမိန္႔ေတာ္ရွိပါဘိ ။တပည္ေတာ္တုိ႔ အေနနွင့္ေတာ့ ဘုရားရွင္ကုိ မစြပ္စြဲလုိပါ ။ ဘုရား” ဟုေလွ်ာက္ထားခဲေပသည္ ။
ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔ေနထုိင္ရာ ကုဋဂါရ ေက်ာင္းေတာ္သုိ႔လာ၍ ေလွ်ာက္ထားသူမွာ သီဟစစ္သူၾကီးၿဖစ္၏။ လိစၦာ၀ီ အမ်ဳိးသား အားလုံး၏ကုိယ္စား ၀ဇၨီတုိင္းက စစ္ေရးစစ္ရာ ကိစၥမ်ားကုိ တာ၀န္ယူေဆင္ရြက္ေနသူၿဖစ္ေပသည္။ သီဟစစ္သူၾကီးသည္ ေ၀သာလီၿမဳိ႔မွာေနပါလွ်က္ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔ေက်ာင္းေတာ္သုိ႔ တစ္ခါတစ္ေခါက္မွ် မေရာက္ဘူးေခ်။ သုိ႔ၿဖစ္၍ ဘုရားရွင္၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးမ်ားကုိ သူသည္ တဆင့္စကားၿဖင့္သာ ၾကားခဲရ၏။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ စည္းေ၀လာေသာ လိစၦာ၀ီတုိ႔ထံမွ ၾကားရၿပီးေနာက္ ေက်ာင္းေတာ္သုိ႔လာမည္ ၿပင္ၿပန္ေတာ့လည္း သူမွာ လာခြင့္ မသာခဲ။ ကြ်ႏ္ုပ္ တုိ႔ေက်ာင္းေတာ္ လာမည္ၿပင္လုိက္သည္ႏွင့္ သူဆရာၾကီးက တာၿမစ္လုိက္သည္ ။
တားၿမစ္ရာမွာ အသုံးၿပဳသည္စကားလုံးတုိ႔ကုိ ယခုေလွ်ာက္ထားသည္စကားလုံးထဲမွာပင္ သဲလြန္စေတြးထားပါသည္ ။ နိဂ႑ဆရာၾကီးအေနနဲ႔ သူက်င့္စဥ္ႏွင့္မတူလွ်င္ ရန္သူဟုသတ္မွတ္ထာၿပီးၿဖစ္ရာ ရန္သူဘက္သုိ႔ သူ႔ တပည္ေတာ္တစ္ဦး ပဲပါသြားမည္အေရးကုိ ရင္ေလးရွာေပလိမ့္မည္။
သဒၶါ ေနာက္မွာ ပညာ ကပ္မပါလာေသးေသာ သီဟစစ္သူၾကီးအားသူ႔ဆရာၾကီး သည္ တစ္ၾကိမ္တားၿမစ္၍ပါ၏ ။ႏွစ္ေၿမက္ေလး တားၿမစ္ႏုိင္စြန္းရွိပါ၏။ သုံးၾကိမ္ေၿမာက္တြင္ကားသူ တားၿမစ္ခြင့္ မရွိေတာ့ပါ ။ ယခင္အေခါက္မ်ားကဲ့သုိ႔ သူ႔ထံမွာ ပန္ၾကားမေနေတာ့ေသာေၾကာင့္ ၿဖစ္ပါ၏။
သီဟစစ္သူၾကီး ေလွ်ာက္ထားခ်က္ကုိ ဘုရားရွင္သည္ ၿငိမ္သက္စြာနားဆင္ေတာ္မူၿပီလွ်င္...
သီဟ၊ ငါဘုရားကုိ (အကိရီယ၀ါဒီ) မလုပ္ရ၀ါဒရွိသူ ဟူ၍လည္း အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ေခၚလုိက ေခၚႏုိင္ပါေပသည္။
သီဟငါဘုရားသည္ ကာယ၊ ၀စီ ၊ မေနာအားၿဖင့္ သုံးပါးေသာ ဒုစရုိက္ မ်ားႏွင့္တကြ အကုသုိလ္ အမူမုိက္ဟူသမွ် ကုိ မလုပ္ရဟု ေဟာၾကား၏ ထုိေၾကာင့္ငါဘုရားကုိ မလုပ္ရ၀ါဒရွိသူ ဟူ၍ ေခၚဆုိက ေခၚဆုိႏုိင္ေပသည္ ။
ထုိမွတဖန္ ငါဘုရားသည္ ကာယ၊ ၀စီ ၊ မေနာအာၿဖင့္ သုံးပါးေသာ သူစရုိက္တရားမ်ားႏွင့္တကြ ကုသုိလ္ေကာင္းမူ အစုစုတုိ႔ကုိ လုပ္ရမည္ဟု ေဟာၾကား၏။ ထုိေၾကာင့္ ငါဘုရားကုိ (ကိရိယ၀ါဒီ) အလုပ္၀ါဒ ရွိသူ ဟူ၍လည္း ေခၚလုိက ေခၚႏုိင္ေပသည္။
သာသနာၿပဳပုဂၢိဳလ္တုိင္း ရသက္ပန္ မွတ္သားထုိက္ေသာ စကားေတာ္မ်ားၿဖစ္ပါ၏။ တဖက္သားက အားႏွင့္ဖိ၍ စြပ္စြဲလာေသာ စကားကုိပင္ ဘုရားရွင္သည္ ၿပတ္ၿပတ္သားသား မၿငင္းပယ္ဘဲ အလုိက္သင့္ ေၿဖၾကားေတာ္မူပုံမွာ အတုယူဖြယ္ ေကင္းလွပါ၏ သီဟစစ္သူၾကီး၏ အေၿဖကုိေၿပာတက္ေစရန္ ကြ်ႏု္ပ္ တုိ႔အား သြန္သင္လုိက္ၿခင္းၿဖစ္ပါ၏။
ဆုံးမသြင္သင္ရာတြင္ အထူးအၿမတ္ဆုံး ၿဖစ္ေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္၏ေရွ့ေတာ္ေမွာက္၌ သီဟစစ္သူၾကီးသည္ .............
university ..maungthai..
No comments:
Post a Comment